SMDPCB
محاسبه جریان ویا
محاسبه جریان قابل عبور از ویا
برآورد جریان و مقاومت ویا با واحدهای متریک؛ نتایج با تغییر ورودیها بهروز میشوند.
- جریان تقریبی هر ویا
- —
- مقاومت هر ویا در ۲۰°C
- —
- مقاومت معادل مجموعه در ۲۰°C
- —
- سطح مقطع مس هر ویا
- —
- قطر بیرونی استوانه مسی
- —
- افت ولتاژ در جریان برآوردشده
- —
- تلفات کل در جریان برآوردشده
- —
—
اندازههای نمونه ویا
آبکاری ۲۵ میکرومتر، افزایش دما ۱۰°C و یک ویا؛ جریانها با مدل همین ابزار محاسبه میشوند.
| اندازه | قطر نهایی سوراخ (mm) | قطر بیرونی مس (mm) | جریان تقریبی (A) |
|---|---|---|---|
| بسیار کوچک | 0.10 | — | — |
| کوچک | 0.20 | — | — |
| متوسط | 0.30 | — | — |
| بزرگ | 0.50 | — | — |
| بسیار بزرگ | 0.80 | — | — |
قطر بیرونی مس = قطر نهایی سوراخ + دو برابر ضخامت آبکاری. این ستون قطر مته پیشنهادی تولید نیست؛ انتخاب مته به فرآیند و تلرانس سازنده بستگی دارد.
روش محاسبه، فرضیات و منابع
A = π × t × (d + t) [mm²]
I = (0.024 / 0.02541.45) × ΔT0.44 × A0.725
R = ρ × L / A · V = I × R · P = I² × R
d قطر داخلی نهایی و t ضخامت آبکاری بر حسب میلیمتر است؛ قطر بیرونی برابر d + 2t است. سطح مقطع از تفاضل مساحت دو دایره به دست میآید. در محاسبه مقاومت، طول و سطح مقطع به واحد SI تبدیل و مقاومت ویژه مس در ۲۰°C برابر 1.724 × 10⁻⁸ Ω·m در نظر گرفته میشود.
رابطه جریان، تقریب مبتنی بر منحنی تاریخی رسانای داخلی IPC‑2221 با ضریب 0.024 است؛ اعمال آن به استوانه مسی ویا یک تقریب مهندسی است، نه مدل اختصاصی ویا یا تأیید انطباق. ضریب فرمول بالا به واحد mm² تبدیل شده است. طول ویا در این تقریب فقط مقاومت را تغییر میدهد. اثر پخش حرارت در پدها و پلنها، کیفیت آبکاری، گرمشدن متقابل ویاها و افزایش مقاومت مس با دما مدل نشدهاند. تلفات و افت ولتاژ با مقاومت مرجع ۲۰°C محاسبه میشوند.
برای N ویای یکسان، جریان مجموعه N برابر و مقاومت معادل ۱/N برابر است؛ این نتیجه به تقسیم مساوی جریان و شرایط حرارتی مشابه وابسته است. برای طراحی نهایی باید ساختار واقعی برد و دادههای حرارتی بررسی شوند. ابزار برای ویاهای پرشده یا پالس جریان مدل جداگانه ندارد.